Ένα ποτήρι Dalwhinnie 15άρι (αγορασμένο στη Royal Mile) και ένα τσιγάρο (από τα κομμένα). Μια φωνή λέει “για το καλό”. Μπα, μάλλον για το γαμώτο. Χαμηλώνω το ραδιόφωνο να μην ακούω το Χατζηγιάννη να δηλώνει με πυγμή “Μη με ονειρευτείς”.

Ο Γενάρης τα τελευταία χρόνια έχει αγορευτεί σε μισητό μήνα. Οι διακοπές που τελειώνουν πάντα πιο γρήγορα από ότι θες. Η όλο και πιο δύσκολη προσαρμογή πάλι στη δουλειά. Τα “new year’s resolutions”, τα οποία ήδη έχεις ξεγράψει από τις πρώτες 15 μέρες του μήνα. Καλά δεν πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη μαλακία από τα resolutions αυτά. Λες και πρέπει να αλλάξει ο χρόνος για να αλλάξεις αυτά που δε γουστάρεις στη ζωή σου! Σα να λέμε “δίαιτα από Δευτέρα…”.

Τελευταία τζούρα. Μπήκε και ο Φλεβάρης. Τα resolutions για πτυχία, δουλειά, template, βιβλία, posts, ταξίδια, ταινίες άλλη φορά. Κρατώ μόνο ένα. Αύριο για μπύρες! Α, και του χρόνου σε άλλη πόλη!