Όσες περισσότερες ώρες περνώ στο γραφείο, τόσο πιο πολύ εκτιμώ το youtube, το οποίο προσφέρει απαραίτητα μουσικά διαλείμματα. Τον τελευταίο καιρό έχω κολλήσει με τους Dresden Dolls, πολλά videos των οποίων κυκλοφορούν online είτε video clips είτε από live εμφανίσεις.

Από ότι έχω καταλάβει, οι συγκεκριμένοι παίζουν και πολλές διασκευές γνωστών κομματιών στις συναυλίες τους. Κι εδώ είναι το θέμα. Πόσο εύκολα γίνεται αποδεκτή μια διασκευή, η οποία μάλιστα διαφέρει πολύ από το πρωτότυπο, ή καλύτερα από αυτό που έχεις συνηθίσει; Γιατί αυτό είναι το πρόβλημα βασικά, η συνήθεια.

Άλλωστε δεν έχει να κάνει μόνο με τη μουσική. Το φαγητό που σου αρέσει μόνο έτσι όπως το φτιάχνει η μανούλα σου, το jean που φοράς εδώ και δεκαετίες, τα τσιγάρα που καπνίζεις, το ποτό που πίνεις, τα μέρη που βγαίνεις. Πόσα από αυτά πραγματικά σου αρέσουν και πόσα απλά διατηρείς γιατί αρνείσαι ή φοβάσαι να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό;

Τελευταία φορά πριν από κάποια χρόνια τσακώθηκα με τον κολλητό, γιατί αρνιόταν να ακούσει τη διασκευή του “Κάγκελα παντού” από τον Λέκκα. Εγώ τη βρίσκω τρομερή (εντάξει αυτό το “Βούργαροι” ακόμα δεν έχω καταλάβει από που προέκυψε), αυτός δεν δεχόταν καν να την ακούσει, σίγουρος ότι δε θα του άρεσε περισσότερο από το πρωτότυπο. Φυσικά, αντίστοιχα πείσματα έκανα κι εγώ σε άλλα θέματα.

Πλέον όμως είμαι σίγουρος πως αξίζει να δοκιμάζεις και να εκτιμάς κάτι διαφορετικό. Έτσι, ενώ προσέχω πάντα τη κιθάρα σε ένα κομμάτι (και μάλιστα το συγκεκριμένο είναι κομματάρα λόγω της κιθάρας), ομολογώ ότι αυτή η διαφορετική εκτέλεση έχει κάτι το ξεχωριστό :

YouTube Video LInk

(Τσέκαρε επίσης τα Backstabber, Missed me, Girl Anachronism και Coin Operated Boy)