Όπως κάθε χρόνο, έτσι κι αυτές τις απόκριες ο κωστής είχε μια άσβεστη λαχτάρα να καρναβαλίσει. Και να καννιβαλίσει επίσης.Θα μπορούσε να βάλει υποψηφιότητα και για βασιλιάς καρνάβαλος, τρία χρόνια απανωτά στο κουρμπέτι, τι στο διαολο, ο σχιζοφρενής, καραφλός, δολοφόνος με το πριόνι (και μεσα σε αυτά κάνε και ενα add το “μετανάστης”), κωλώνει;

ο κωστής είχε λοιπόν την άσβεστη λαχτάρα, επίσης όμως είχε μια άσβεστη λαχτάρα και ο supervisor του (να τον ξεφορτωθεί) και άλλη μια άσβεστη λαχτάρα η μανούλα (να τον επαναφορτιστεί). Γι αυτό έκλεισε βιαστικά το παράθυρο, έσβησε το τσιγάρο με μανία και γύρισε στο διάβασμα του έπους “compilers for late PhD students - how to write your thesis within ten days” σηκώνοντας απελπισμένος τους ώμους.

μερικά ναυτικά μίλια μακριά, ένα περίεργο τρίο, δύο γυναίκες - ένας άντρας, η απόλυτη φαντασίωση του αρσενικού, καθόντουσαν στην βεράντα του υπερπολυτελούς ιταλικού θερέτρου, έπιναν τα κοκτέηλ τους το ένα μετά το άλλο και κάπνιζαν ασταμάτητα αμερικάνικα τσιγάρα. Αυτο το παίρνω πίσω. Ελληνικά τσιγάρα….. θυμόντουσαν παλιές ένδοξες στιγμές και !ω του θαύματος, ζούσαν νέες πρωτόγνωρες εμπειρίες. Λαίμαργα ρουφούσαν κάθε σταγόνα ήλιου και αλκοόλ, τα βράδια τους έβρισκαν στην βεράντα να κάνουν socializing με ψηλούς, ξανθούς υπερβόρειους και μελαχρινές πικάντικες ιταλιδούλες (ο καθένας στο είδος του) και γενικά επικρατούσε μια χάλια κατάσταση στην ατμόσφαιρα, σου λέω άσε, τα τρία σίγμα, σαν, σιιιιι, σεξ, μιζέρια ρε παιδί μου.

Σε μια στιγμή και ενώ το τρίο κάνει sunbathing στην βεράντα περνάει μπροστά τους ο ινδός γκουρού Γκούρι -απο το αγγούρι-, (πολύ σεξουαλικό γκομενάκι, κάμα σούτρα μιλάμε, η στάση του ερωτευμένου ελέφαντα, τρελό αγόρι) και η μελαχρινή καλλονή αφήνει να της ξεφύγει ένα φωνήεν θαυμασμού “α ρε μάνα μου, να σε βάλω κάτω να ξεχάσεις την θεά κάλλι και αυτομάτως να πάρω το ρημάδι το διδακτορικό μαζί με πέηπερ, αι σιχτίρ την μοίρα μου που όλο οι προπτυχιακοί μου κάθονται”. Ο αρσενικός υπερμεσογειακός άδωνις της παρέας πετάχτηκε πάνω φανερά ενοχλημένος “κανόνισε μάνα μου να μου ξελογιάσεις και την άλλη. Μετά πάνε εσύ να πεις στον δημήτρη τα καθέκαστα γιατί εγώ υποσχέθηκα ότι θα σας στρώσω”. Αυτό το “θα σας στρώσω” θύμισε αυτομάτως και στους τρεις τον άμοιρο κωστή-under-piles-of-books, έτσι όπως λέμε σεξπιρ-upon-avon που ίσως να μην το λέμε επίσης.

Η ξανθιά της παρέας τίναξε ένα ζουζούνι που λιαζόταν στο αγαλματένιο μπουτάκι της. “ΟΟΟΟ, πουρ κωστης, γουατ αρ γιου θινκ χι μαιτ μπι ντουινγκ ραιτ ναου?”

“ντιαρ” απαντά ο προλεμαίος “ποσσιμπλι γκρινιάζει αζ όλγουεηζ και πήζει επίσης αζ όλγουεζ”

“χαχαχα, τον καημενούλη. Ευτυχώς φέτος τον ξεφορτωθήκαμε από το καρναβάλι. Ας του δώσουμε όμως αφορμή για κουτσομπολιό και γκρίνια, σάμθινγκ του τσιρ απ” απάντησε ξέπνοα -γιατί τώρα περνούσε από μπροστά ο γερμαναράς, άντρακλας, ξανθιά τρίχα στο στέρνο, α ρε χέλγκα κάτσε να πιω δυο μπύρες ακόμα και θα σου δείξω τον μαρξ αναποδα- που είχαμε μείνει;;;;

α ναι… έτσι λοιπόν σχολίασε η μελαχρινή καθώς άναβε ένα ακόμα τσιγάρο.