Μάλιστα…Επιτέλους έφτασε η ώρα!
Φέτος λόγω δουλειάς δεν προβλέπονται διακοπές στη μαμά πατρίδα και μπάνια (δυστυχώς για ένα ακόμα καλοκαίρι). Ταυτόχρονα, με ενημέρωσαν πριν από λίγο καιρό ότι καλό θα είναι να παρακολουθήσω ένα summer school σε ένα χωριό γύρω στα 150 χιλιόμετρα έξω από τη Ρώμη για μια εβδόμαδα. Όπου μάλιστα θα είμαστε εσώκλειστοι και οι διοργανωτές στο ενημερωτικό mail που μας έστειλαν μας προειδοποίησαν να μεριμνήσουμε για τη βραδινή μας διασκέδαση! Στην αρχή στραβομουτσούνιασα (αλήθεια η λέξη αυτή περιλαμβάνεται στη νέα γραμματική ή στο λεξικό του κ. Μπαμπινιώτη;) αλλά μετά μου ήρθε έμπνευση…Τηλέφωνο στο Cambridge στο φιλαράκι, σε 5 λεπτά όλα κανονισμένα για 4 μέρες βόλτες στη Ρώμη, surfing στο διαδίκτυο προς ανεύρευση φτηνών (που λέει ο λόγος δηλαδή) εισητηρίων, booking. Έτοιμη και η βαλίτσα, ready to go!

Το μόνο που με “τρομάζει” είναι ότι νιώθω μια μικρή blogo-εξάρτηση (να κατοχυρώσω το copyright ή με πρόλαβε άλλος;). Ok, δε γράφω συχνά, λόγω της δουλειάς που έχει πέσει τελευταία, αλλά για διάλειμμα από το debugging όλο στα blogs τριγυρνάω! Ελπίζω να μην ψάχνω συνέχεια κάποιο internet cafe για να ικανοποιήσω το σύνδρομο στέρησης…

ΑΙΩΝΙΑ ΠΟΛΗ ΣΟΥ ΕΡΧΟΜΑΙ!!!

PS: Προς κάθε επίδοξο βομβιστή αυτοκτονίας. Κάτι πήρε το αυτί μου ότι η Ρώμη αποτελεί τον επόμενο στόχο. Κομμένες οι μαλακίες!!! ;)