–Ρε, μήπως πρέπει να φορέσουμε μακριά παντελόνια;
–Καλά ρε, τρελός είσαι με τέτοια ζέστη;
Είχε τα δίκια του. Φτάνουμε λοιπόν στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. Εντυπωσιακή…

Μετά από 40 λεπτά αναμονής στον ήλιο περάσαμε και τον έλεγχο και ήμασταν έτοιμοι να εισέλθουμε στο ναό. Αμ δε! Σειρά είχε το fashion check! Exscuse me? Ω ναι, fashion check!Είχε κάτι ταμπέλες που προσπαθούσαν να εξηγήσουν τον κώδικα ενδυμασίας. Ένα ανθρωπάκι φόραγε παντελόνι και μακρυμάνικη μπλούζα (προφανώς αγοράκι) και ένα άλλο φούστα και μπλούζα (προφανώς κοριτσάκι). Την κάτσαμε! Στην επόμενη όμως ταμπέλα το αγοράκι φόραγε κοντό παντελονάκι και κοντομάνικο, ενώ το κοριτσάκι με κοντό σορτσάκι και τιραντάκι είχε ένα τεράστιο Χ. ΟΚ! Με αναπτερωμένο ηθικό πάμε να περάσουμε από το check.

Tη στιγμή που λέω “τα κατάφερα”, ένας κουσταμαρισμένος μαύρος κύριος απλώνει το χέρι και με σταματάει.

–Your trousers are very short sir. You can’t go in!!!

Καλά ρε, πλάκα μου κάνεις; Αφού το αγοράκι στην ταμπέλα φόραγε κοντό παντελόνι! Ναι αλλά ήταν κάτω από το γόνατο! Καταρχάς στην ταμπέλα δε ξεχωρίζεις το γόνατο στη ζωγραφιά! Κατά δεύτερον μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος τι κακό και ασεβές έχει ένα γόνατο σε σχέση ας πούμε με τη γάμπα;

Χωρίς κουβέντα μας βάζει να πάμε να πάρουμε κάτι να βάλουμε από πάνω μας. Όπου είχε βέβαια και άλλη μια τεράστια ουρά. Εκεί έκανε το λάθος να γυρίσει την πλάτη. Μέχρι να ξαναγυρίσει εμείς είχαμε εξαφανιστεί και είχαμε σχεδόν φτάσει στην εκκλησία.

Η εκκλησία είναι εντυπωσιακή (ακόμα και για μένα που δεν μπορώ να πω ότι με συγκινούν ιδιαίτερα) [*]. Έχει και free tours. Τα οποία είναι free για την εκκλησία, αλλά άμα θες να πας μαζί τους στο μουσείο στοιχίζουν 20 ευρώ για φοιτητές (αλλιώς 30). Και πλέον το έχουν αλλάξει το σύστημα. Βλέπεις για να επισκεφτείς τη Cappela Sistina πρέπει να περάσεις υποχρεωτικά από το μουσείο, το οποίο βέβαια έχει και είσοδο! Αμ πώς! Μεγάλη μπίζνα ο Θεός…

Εμείς βέβαια είχαμε πάει κυρίως για τις τοιχογραφίες στη Capella Sistina. Οπότε πήραμε την ανηφόρα και ανεβήκαμε στο μουσείο (χωρίς βέβαια τα tours). Αφού περάσαμε από όλα τα δωμάτια του Μουσείου (όπου έχει και πάρα πολλούς γνωστούς πίνακες όπως την “Ακαδημία των Αθηνών” του Ραφαέλ) καταλήξαμε στο στόχο μας. Και πραγματικά άξιζε…

Από εκεί είχε δύο εξόδους, μια αριστερά για το κοινό και μια δεξιά για τα groups με ξεναγό. Εμείς παρά το ότι δεν είχαμε ξεναγό βγήκαμε από δεξιά χωρίς να μας σταματήσει κανείς. Και που έβγαινες από εκεί; Μα ακριβώς μετά τα μηχανήματα που δημιουργούσαν όλη την ουρά στην πλατεία του Αγίου Πέτρου! Για αυτό όποιος πάει μην κάνει τη μαλακία και πάει πρώτα στην εκκλησία! Στο μουσείο ο έλεγχος είναι γρήγορος μιας και δεν έχει πολύ κόσμο… (Άντε ούτε στους καλύτερους οδηγούς δεν τα βρίσκεις αυτά τα κόλπα! Υπάρχει και ένα αντίστοιχο για το Colosseum αλλά αυτό άλλη φορά!)

[*] Φαίνεται ότι δεν είμαι ο μοναδικός που δε συγκινείται εύκολα από τις εκκλησίες. Εκεί μέσα συναντήσαμε μια οικογένεια Γιαπωνέζων που είχαν εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι ο γιος τους (5-6 χρονών) τσούλαγε το αυτοκινητάκι του πάνω στο μωσαΐκό της εκκλησίας και το αποθανάτιζαν και σε video! Τι Michelangelo και Raphael μου λες εσύ…