Αυτή τη μέρα την έχω συνδυάσει με το παρακάτω τραγούδι. Γιατί όταν πρωτοβγήκε ήμουν μικρός και η λέξη “κουφάλες” με προκαλούσε. Γιατί στην εφηβεία με συγκινούσε η πράξη των ανθρώπων αυτών και ήθελα να τους μοιάσω. Γιατί όταν μπήκα στο Πολυτεχνείο συνδέθηκα ακόμα περισσότερο συναισθηματικά με αυτή την ιστορία. Γιατί μεγαλώνοντας και άλλο σιχάθηκα αυτούς που προσπαθούσαν να το υποβαθμίσουν. Αλλά πάνω από όλα σιχάθηκα αυτούς που το χρησιμοποιήσαν σαν όχημα για προσωπικές φιλοδοξίες, προδίδοντας ταυτόχρονα τα όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς.

“Σημαίες και γαρύφαλλα
εμπόριο κι απάτη
και λόγοι επισήμων
στο κενόΚρατάω το στόμα μου κλειστό
τα χείλη μου ματώσανε
κι αυτοί που μας προδώσανε
ανέραστοι να μείνουν

Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε
αυτό έχω μόνο να τους πω
τα όνειρα των εραστών
δε σβήνουν”

Δ.Τσακνής “Νοέμβρης ‘90″