Πάρα πολύ δουλειά. Το ξυπνητήρι για άλλη μια φορά δε χτύπησε (και καλά). Πάλι καθυστερημένος θα φτάσω στο γραφείο. Ο από πάνω κοπάναγε το πάτωμα μέχρι τις 2:30. Πώς να κοιμηθείς και να ξυπνήσεις νωρίς; Νεύρα…Και εκεί που περπατώ γρήγορα με το κεφάλι κατεβασμένο, κάτι άσπρο πέφτει επάνω μου. Χιονίζει! Και εκεί που όλοι ανοίγουν τις ομπρέλες και αρχίζουν να τρέχουν, εγώ περπατώ αργά και το απολαμβάνω με ένα ανεξήγητο χαμόγελο στα χείλη!

Και εκεί που σκεφτόμουν τι έχω να κάνω και μου ερχόταν εγκεφαλικό, τώρα δε με νοιάζει τίποτα! Πώς κάποια απλά πράγματα σου φτιάχνουν τη διάθεση! Πάμε με χαμόγελο…