Karaflos Metanastis

Όσες περισσότερες ώρες περνώ στο γραφείο, τόσο πιο πολύ εκτιμώ το youtube, το οποίο προσφέρει απαραίτητα μουσικά διαλείμματα. Τον τελευταίο καιρό έχω κολλήσει με τους Dresden Dolls, πολλά videos των οποίων κυκλοφορούν online είτε video clips είτε από live εμφανίσεις.

Από ότι έχω καταλάβει, οι συγκεκριμένοι παίζουν και πολλές διασκευές γνωστών κομματιών στις συναυλίες τους. Κι εδώ είναι το θέμα. Πόσο εύκολα γίνεται αποδεκτή μια διασκευή, η οποία μάλιστα διαφέρει πολύ από το πρωτότυπο, ή καλύτερα από αυτό που έχεις συνηθίσει; Γιατί αυτό είναι το πρόβλημα βασικά, η συνήθεια.

(more…)

Το αγόρασα πριν από κάτι μήνες, κατάφερα και το είδα χτες βράδυ. Μια από τις καλύτερες ταινίες του, φοβερή μουσική, ωραία γυρισμένη, super η ασπρόμαυρη βωβή ταινία που περιέχει.

“I ‘d cry when I saw something that moved me because I couldn’t share it with her. There’s nothing worse than leaving someone you still love.”

Κι έτσι, μ’ αυτά και αυτά, πέρασε ο (ένας) μήνας…

“La silla“, προχτές στο φεστιβάλ ισπανικού κινηματογράφου. Αντιγράφω από το πρόγραμμα :

“LA SILLA is an existentialist, blackly comic reflection on modern life, inflected with flashes of absurdity a la beckett. A man recognises the tedium of his existence, but nothing seems to help him escape it. He tries new friends and different advice but nothing works. Then one day he spies a chair and is convinced that it will bring new meaning to his life. He focuses his faith on the chair and sets out to achieve his dream.”

(more…)

“One late autumn night the disciple woke up crying. So the master asked him:
– Did you have a nightmare?
– No.
– Did you have a sad dream?
– No. I had a sweet dream.
– Then why are you crying so sadly?
The disciple answered quietly, while wiping his tears
– Because the dream I had can’t come true…”

(more…)

Το τελευταίο τρίμηνο του 2005 λόγω δουλειάς και έλλειψης διάθεσης δεν διάβασα κανένα βιβλίο. Με αποτέλεσμα να γυρίσω από την Ελλάδα με τη βαλίτσα φορτωμένη εκτός από προμήθειες και μπόλικα βιβλία. Μέχρι στιγμής λοιπόν έχουμε και λέμε:

“Η κρυφή σεξουαλική ζωή της τάξης του ‘60” : Δύο παλιοί συμμαθητές συναντιούνται μετά από χρόνια και αποφασίζουν να συγκεντρωθεί όλη η παλιά παρέα. Θέμα της βραδιάς η πιο κρυφή σεξουαλική ιστορία του καθενός. Σύμφωνα με τον εκδότη το βιβλίο είναι γραμμένο με ψευδώνυμο από γνωστό συγγραφέα και αναφέρεται σε ‘επώνυμους’ Αθηναίους/Αθηναίες. Κινείται ανάμεσα στην ερωτική νουβέλα και το “πορνό”. Η τελευταία ιστορία όμως έρχεται να ανταρέψει τα πάντα, αναγκάζοντας σε να δεις τελικά όλες αυτές τις ιστορίες μέσα από μια διαφορετική προοπτική. Άλλωστε όλοι έχουμε ακούσει και διηγηθεί ιστορίες παρόμοιας φύσης. Πού σταματά η αλήθεια και που αρχίζει η φαντασία; Και πόσο εύκολο είναι τελικά να ξεγελαστείς είτε είσαι απλώς ένας ακροατής είτε ακόμα και αν είσαι ο πρωταγωνιστής;

(more…)

(more…)