11. Ξύπνημα με το γνωστό soundtrack. Τράβηγμα των blinds για επιβεβαίωση. Σε άλλες περιοχές, μπόλικα ναυτικά μίλια μακριά, αυτές τις μέρες έχει καλοκαίρι. Εδώ έχει ποικιλία, βροχή, ψιλόβροχο, καταιγίδα, ψιλόβροχο…”Fuck it, ζεστό καφέ, άκυρο το γραφείο για σήμερα”.
Η κλασσική ρουτίνα του geek junkie. Καφές, υπολογιστής, τσιγάρο. Έτριψε το σβέρκο του, “γαμώ τα airconditions στους 15 βαθμούς” ξεκίνησε τη γκρίνια. 10 νέα mails, 9 delete, 1 για αργότερα. Ειδήσεις, φωτιές, καταστροφές, τζάμι, “life goes on as usual”. Γεμάτος αυτοπεποίθηση άνοιξε να συνεχίσει το αριστούργημα που έγραφε την προηγούμενη. Διάβασε γρήγορα ότι είχε γράψει, αναζητώντας την πολύτιμη έμπνευση. Αλλά αυτή ως κακομαθημένη κορασίδα, παρέμενε άφαντη.
“Μπα, μάλλον φταίει το πρωϊνό” σκέφτηκε, καθώς θυμόταν τα κρουασάν που καταβρόχθιζε πέρσι τέτοιες μέρες σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο στην Ιταλία. Το μυαλό του πέταξε μακριά, στα ρεμάλια που τέτοια ώρα θα λιάζονταν στη βεράντα, περιμένοντας να ανοίξει το εστιατόριο για να απολαύσουν άλλο ένα special γεύμα με (τι έκπληξη!) μακαρόνια. Και το βράδυ σαμπούκες και μπύρες στα πεζούλια του κήπου και γέλιο με τις 2 καλλονές περιτριγυρισμένες από πολυάριθμους θαυμαστές.
“Αααχχ, αυτά είναι! Geeks και αλκοόλ, εγγυημένη διασκέδαση!”. Φτερνίστηκε ξαφνικά, “πάλι τον κουτσομπολεύουν τα ρεμάλια”, θα σχολίαζε ίσως κάποιος κακοντρεχής. Αυτός όμως, man of science, έκλεισε το παράθυρο και κούμπωσε το φλις. Θα μάθαινε σύντομα όλη την αλήθεια από τον μυστικό πράκτορα που είχε φροντίσει να στείλει στη θέση του. “Χα, είμαι σίγουρος ότι ο Lawrence θα πάρει το αίμα μου πίσω”, σκέφτηκε χαμογελώντας πονηρά ενώ χάϊδευε το πυκνό κόκκινο μούσι του.
Έσβησε το τσιγάρο και σηκώνοντας τους ώμους επέστρεψε στις γραφικές παραστάσεις που τον περίμεναν υπομονετικά για να τις αποκωδικοποιήσει.
