Karaflos Metanastis

Με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση διαπίστωσα σήμερα ότι οι επισκέψεις από τα ψαχτήρια επανήλθαν στα φυσιολογικά. Ο κόσμος που έρχεται ψάχνει για “γαμώ κώλο”, “τσόντα διαφήμιση”, “καλσόν”, “ρουφιάνος”, “γυμνοί άντρες”, “καμάκι”, “ιταλίδες γκόμενες” κτλ. Το σημαντικό όμως είναι ότι σταμάτήσαν να ψάχνουν για Αστυπάλαια και Αμοργό!!!!

Ευτυχώς, τελείωσε το καλοκαίρι και θα ηρεμήσουμε λίγο. Γαμώ την ατυχία μου δηλαδή. Ήταν όπως όταν κόβεις το τσιγάρο και οι κολλητοί σου ανάβουν το ένα μετά το άλλο!

Αν τώρα κάποιος ξαναπεράσει ψάχνοντας για Αστυπάλαια, ας πάει κατευθείαν εδώ. Υπάρχει και προσφορά βοήθειας (thx Τάσος)! Ορμάτε του! Κάπου εδώ σταματώ γιατί αλλιώς θα πρέπει να αρχίσω να παίρνω μίζες…

1500 miles σε 4 μέρες.

(more…)

Με αφορμή ένα σχόλιο-ερώτηση σε πολύ παλιό post θυμήθηκα την Αστυπάλαια. Βρέθηκα εκεί πρίν από 4 καλοκαίρια. Μαζί με την Αμοργό τα 2 αγαπημένα μου νησιά. Πανέμορφα. Χωρίς πολύ κόσμο και σχετικά φτηνά (τουλάχιστον πριν κάτι χρόνια). Αξέχαστες διακοπές. Ηρεμία και χαλάρωση με την παρέα…

Του χρόνου το καλοκαίρι (που ελπίζω να βρίσκομαι στην Ελλάδα) μια βόλτα επιβάλλεται. Και εύχομαι να μην ταξιδεύει ακόμα το Ρομίλντα!!!

PS: sarantis, στη συνιστώ ανεπιφύλακτα! Για το camping δεν ξέρω. Αν περάσει από εδώ ο Ιππότης, όλο και κάτι πιστεύω ότι θα έχει να προσθέσει!

Παρασκευή μεσημεράκι. Μπουφάν, σκούφο, CDs, κλειδιά αυτοκινήτου και φύγαμε.

(more…)

Όπως κάθε τουρίστας που σέβεται τον εαυτό του επισκεφτήκαμε και το Βατικανό. Πριν ξεκινήσουμε λέω στον κολλητό:

–Ρε, μήπως πρέπει να φορέσουμε μακριά παντελόνια;
–Καλά ρε, τρελός είσαι με τέτοια ζέστη;
Είχε τα δίκια του. Φτάνουμε λοιπόν στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. Εντυπωσιακή…

Από μπαίνουν ρε παιδιά; Ξέρεις πρέπει να πάτε από τη δεξιά μεριά να περάσατε από έλεγχο. Όταν λέμε έλεγχο εννοούμε ότι έχουν από αυτά τα μηχανήματα που έχουν και στα αεροδρόμια για να μας σκανάρουν. Βέβαια δούλευαν μόνο τα τέσσερα με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια μικρή ουρά…

Μετά από 40 λεπτά αναμονής στον ήλιο περάσαμε και τον έλεγχο και ήμασταν έτοιμοι να εισέλθουμε στο ναό. Αμ δε! Σειρά είχε το fashion check! Exscuse me? Ω ναι, fashion check!Είχε κάτι ταμπέλες που προσπαθούσαν να εξηγήσουν τον κώδικα ενδυμασίας. Ένα ανθρωπάκι φόραγε παντελόνι και μακρυμάνικη μπλούζα (προφανώς αγοράκι) και ένα άλλο φούστα και μπλούζα (προφανώς κοριτσάκι). Την κάτσαμε! Στην επόμενη όμως ταμπέλα το αγοράκι φόραγε κοντό παντελονάκι και κοντομάνικο, ενώ το κοριτσάκι με κοντό σορτσάκι και τιραντάκι είχε ένα τεράστιο Χ. ΟΚ! Με αναπτερωμένο ηθικό πάμε να περάσουμε από το check.

Tη στιγμή που λέω “τα κατάφερα”, ένας κουσταμαρισμένος μαύρος κύριος απλώνει το χέρι και με σταματάει.

–Your trousers are very short sir. You can’t go in!!!

Καλά ρε, πλάκα μου κάνεις; Αφού το αγοράκι στην ταμπέλα φόραγε κοντό παντελόνι! Ναι αλλά ήταν κάτω από το γόνατο! Καταρχάς στην ταμπέλα δε ξεχωρίζεις το γόνατο στη ζωγραφιά! Κατά δεύτερον μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος τι κακό και ασεβές έχει ένα γόνατο σε σχέση ας πούμε με τη γάμπα;

Χωρίς κουβέντα μας βάζει να πάμε να πάρουμε κάτι να βάλουμε από πάνω μας. Όπου είχε βέβαια και άλλη μια τεράστια ουρά. Εκεί έκανε το λάθος να γυρίσει την πλάτη. Μέχρι να ξαναγυρίσει εμείς είχαμε εξαφανιστεί και είχαμε σχεδόν φτάσει στην εκκλησία.

Η εκκλησία είναι εντυπωσιακή (ακόμα και για μένα που δεν μπορώ να πω ότι με συγκινούν ιδιαίτερα) [*]. Έχει και free tours. Τα οποία είναι free για την εκκλησία, αλλά άμα θες να πας μαζί τους στο μουσείο στοιχίζουν 20 ευρώ για φοιτητές (αλλιώς 30). Και πλέον το έχουν αλλάξει το σύστημα. Βλέπεις για να επισκεφτείς τη Cappela Sistina πρέπει να περάσεις υποχρεωτικά από το μουσείο, το οποίο βέβαια έχει και είσοδο! Αμ πώς! Μεγάλη μπίζνα ο Θεός…

Εμείς βέβαια είχαμε πάει κυρίως για τις τοιχογραφίες στη Capella Sistina. Οπότε πήραμε την ανηφόρα και ανεβήκαμε στο μουσείο (χωρίς βέβαια τα tours). Αφού περάσαμε από όλα τα δωμάτια του Μουσείου (όπου έχει και πάρα πολλούς γνωστούς πίνακες όπως την “Ακαδημία των Αθηνών” του Ραφαέλ) καταλήξαμε στο στόχο μας. Και πραγματικά άξιζε…

Από εκεί είχε δύο εξόδους, μια αριστερά για το κοινό και μια δεξιά για τα groups με ξεναγό. Εμείς παρά το ότι δεν είχαμε ξεναγό βγήκαμε από δεξιά χωρίς να μας σταματήσει κανείς. Και που έβγαινες από εκεί; Μα ακριβώς μετά τα μηχανήματα που δημιουργούσαν όλη την ουρά στην πλατεία του Αγίου Πέτρου! Για αυτό όποιος πάει μην κάνει τη μαλακία και πάει πρώτα στην εκκλησία! Στο μουσείο ο έλεγχος είναι γρήγορος μιας και δεν έχει πολύ κόσμο… (Άντε ούτε στους καλύτερους οδηγούς δεν τα βρίσκεις αυτά τα κόλπα! Υπάρχει και ένα αντίστοιχο για το Colosseum αλλά αυτό άλλη φορά!)

[*] Φαίνεται ότι δεν είμαι ο μοναδικός που δε συγκινείται εύκολα από τις εκκλησίες. Εκεί μέσα συναντήσαμε μια οικογένεια Γιαπωνέζων που είχαν εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι ο γιος τους (5-6 χρονών) τσούλαγε το αυτοκινητάκι του πάνω στο μωσαΐκό της εκκλησίας και το αποθανάτιζαν και σε video! Τι Michelangelo και Raphael μου λες εσύ…

Το όνομα και μόνο μου φέρνει εφιάλτες…..
Το θυμήθηκα τις προάλλες διαβάζοντας στην Ελευθεροτυπία αυτό το άρθρο σε συνδυασμό με άλλα άρθρα περί αυξήσεων στα ναύλα κτλ.
Στην Αμοργό πήγα πρώτη φορά πριν απο περίπου 5 χρόνια. Το νησί το ερωτεύτηκα… Απίστευτα νερά, μαγευτική η Χώρα…. Από τότε αναγορεύτηκε στο αγαπημένο μου νησί…
Μοναδική παραφωνία ??? Για να ταξιδέψεις προς και από Αμοργό δεν είχε κάθε μέρα καράβι. Και το χειρότερο?? Το δρομολόγιο το έκανε το Ρομίλντα….

Τι να πώ για αυτό το καράβι?? Όσοι έχουν ταξιδέψει με αυτό συμμερρίζονται τον πόνο μου… Ξεκίναγες για ένα ταξίδι 12 ωρών και αν έκανες 15 ήσουν και ευτυχισμένος!!! Οι ντόπιοι βέβαια το έβριζαν από το πρωί εώς το βράδυ… Και λέγαν ότι όπου να ‘ναι θα το αποσύρουν…

Πρίν από 3 χρόνια ξεκίνησα για Αστυπάλαια… Πάλι δεν είχε κάθε μέρα καράβι… Και ποιο έκανε το δρομολόγιο?? Μα φυσικά το Ρομίλντα… Το οποίο έφευγε 12:30 το βράδυ απο Πειραιά για να φτάσει το επόμενο βράδυ Ρόδο και μετά Καστελλόριζο, αφού πρώτα έπιανε Σύρο, Πάρο, Νάξο, Αμοργό, Αστυπάλαια και άλλα που δε θυμάμαι !!! Μπαίνοντας στο καράβι ρώτησα πόσες ώρες θα κάνουμε….”Ούτε 12 ώρες!!!” μου είπαν.. Όχι δε γέλασα με το ανέκδοτο… Μετά απο 16 ώρες φτάσαμε Αστυπάλαια… Για την επιστροφή προτίμησα να πάω Κάλυμνο και να φύγω από εκεί με το Κεντέρης, πληρώνοντας βέβαια και το ανάλογο εισητήριο….

Τον επόμενο χρόνο αποφάσισα να ξαναπάω Αμοργό, αλλά αυτή τη φορά έφυγα με Blue Star.. Άνετα…. Όμως η μοίρα μου το κράταγε… Αναγκάστηκα να φύγω διαφορετική μέρα απο αυτή που είχα κανονίσει… Και ποιο ήταν το μοναδικό διαθέσιμο καράβι??? ΜΑ ΤΟ ΡΟΜΙΛΝΤΑ φυσικά!!!!! Πάλι 13 ώρες ταξίδι αντί για 9 που έλεγαν….

Πέρσι κάτι είχε πάρει το αυτί μου ότι το είχαν βάλει να κάνει δρομολόγια Θεσ/κη - Κυκλάδες.. Αν ισχύει, πραγματικά λυπάμαι όσους ταξίδεψαν με αυτό…

Πάντως εγώ ξαναπάω και Αμοργό και Αστυπάλαια…. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, μετά την επιστροφή μου από την Αμοργό επήλθε χωρισμός…Και τις δύο φορές… Λες το Ρομίλντα να ήταν σημάδι???

Αν και φέτος δυστυχώς δεν προβλέπονται διακοπές….