Karaflos Metanastis

Επιστροφή από το ταξίδι το Σάββατο το βράδυ. Πάνε και οι φετινές διακοπές. Τρεις μέρες ήταν αλλά αξίζαν! Κυριακή πρωί πλέον στο συννεφιασμένο Manchester και όχι στην ηλιόλουστη Ρώμη.Όπως κάθε φορά μετά από ένα ταξίδι, πήραν σειρά οι δουλειές. Καθάρισμα, σφουγγάρισμα, κανά πλυντήριο…Και μετά το σπίτι, ανανέωση και στο διαδικτυακό σπίτι!!! Ας είναι καλά ο Crazy Monkey, που έβαλε τη φαντασία, την έμπνευση και τη δουλειά! Εγώ απλά έκανα μικρές προσαρμογές (κοινώς τίποτα)…

Ανανεωμένος λοιπόν από όλες τις απόψεις έτοιμος για δουλειά. Αααα και posts για Ιταλία, Ιταλούς και Ιταλίδες!!!

Μάλιστα…Επιτέλους έφτασε η ώρα!
Φέτος λόγω δουλειάς δεν προβλέπονται διακοπές στη μαμά πατρίδα και μπάνια (δυστυχώς για ένα ακόμα καλοκαίρι). Ταυτόχρονα, με ενημέρωσαν πριν από λίγο καιρό ότι καλό θα είναι να παρακολουθήσω ένα summer school σε ένα χωριό γύρω στα 150 χιλιόμετρα έξω από τη Ρώμη για μια εβδόμαδα. Όπου μάλιστα θα είμαστε εσώκλειστοι και οι διοργανωτές στο ενημερωτικό mail που μας έστειλαν μας προειδοποίησαν να μεριμνήσουμε για τη βραδινή μας διασκέδαση! Στην αρχή στραβομουτσούνιασα (αλήθεια η λέξη αυτή περιλαμβάνεται στη νέα γραμματική ή στο λεξικό του κ. Μπαμπινιώτη;) αλλά μετά μου ήρθε έμπνευση…Τηλέφωνο στο Cambridge στο φιλαράκι, σε 5 λεπτά όλα κανονισμένα για 4 μέρες βόλτες στη Ρώμη, surfing στο διαδίκτυο προς ανεύρευση φτηνών (που λέει ο λόγος δηλαδή) εισητηρίων, booking. Έτοιμη και η βαλίτσα, ready to go!

Το μόνο που με “τρομάζει” είναι ότι νιώθω μια μικρή blogo-εξάρτηση (να κατοχυρώσω το copyright ή με πρόλαβε άλλος;). Ok, δε γράφω συχνά, λόγω της δουλειάς που έχει πέσει τελευταία, αλλά για διάλειμμα από το debugging όλο στα blogs τριγυρνάω! Ελπίζω να μην ψάχνω συνέχεια κάποιο internet cafe για να ικανοποιήσω το σύνδρομο στέρησης…

ΑΙΩΝΙΑ ΠΟΛΗ ΣΟΥ ΕΡΧΟΜΑΙ!!!

PS: Προς κάθε επίδοξο βομβιστή αυτοκτονίας. Κάτι πήρε το αυτί μου ότι η Ρώμη αποτελεί τον επόμενο στόχο. Κομμένες οι μαλακίες!!!

Όποιος πιστεύει ότι εμείς οι Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί είμαστε απλοί τεχνοκράτες και δεν τα πηγαίνουμε καλά με τις τέχνες παρακαλείται να μεταβεί άμεσα εδώ και να ακούσει ιδίως τη διασκευή του “Ποια θυσία”.Ευχαριστώ

Εκ της διευθύνσεως

Από το BBC : “1700 εθελοντές, άντρες και γυναίκες, γδύθηκαν και παρέμειναν για τρεις ώρες γυμνοί περπατώντας στις γέφυρες του Νewcastle, συμμετέχοντας στο νέο project του Spencer Tunick”. Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης έχει δημιουργήσει παρόμοια έργα στη Νέα Υόρκη (στο κεντρικό σταθμό)
και στο Μπριζ

Ok. Εμένα δεν με ενδιαφέρει αν αυτό αποτελεί τέχνη ή όχι. Ο καθένας ξέρει τι αντίκτυπο έχουν μέσα του τα έργα του κάθε καλλιτέχνη και επιλέγει ποιός του αρέσει και ποιός όχι.

Μόνο όμως που σκέφτομαι τι είχε να γίνει έτσι και δοκίμαζε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα (στον σταθμό στην Ομόνοια ή στο Θησείο ας πούμε) πεθαίνω στα γέλια! Ή μήπως θα έπρεπε να κλαίω?

Μπα, μόνο που σκέφτομαι το Χριστόδουλο και τη κ. Λουκά (ρε εσύ τί να κάνει αυτή η ψυχή τώρα που τη θυμήθηκα?) πεθαίνω στα γέλια!

Αυτές τις ημέρες δεν προλαβαίνω ούτε να ανασάνω…Όχι ώρα για το blog δεν έχω ούτε για φαγητό καλά καλά…Με βοηθάει πολύ όμως να ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που με καταλαβαίνουν. Άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε τα ίδια προβλήματα σε αυτή τη ζωή και είμαστε αποφασισμένοι να τα αντιμετωπίσουμε.

Με την Alex λοιπόν αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε τον αγώνα μας απέναντι σε ένα από αυτά!!!

Ο Woody Allen είναι από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Ναι, ξέρω έχει μια συγκεκριμένη μανιέρα, επαναλαμβάνεται κτλ. Σημασία έχει πως εμένα μου αρέσει πολύ και το στυλ του και κυρίως οι ατάκες του…Κυνικός, σαρκαστικός, επιτίθεται κυρίως στα δικά του κόμπλεξ και τρομερό χιούμορ.Τα τελευταία βράδια είδα δύο ταινίες του. Χτες είδα το “Sleeper“. O ήρωας μπαίνει για μια εγχείριση ρουτίνας, κάτι πάει στραβά και τον καταψύχουν. Τον επαναφέρουν μετά από 200 χρόνια για να ανακαλύψει ότι το μέλλον δεν είναι όπως το φαντάζεται…Η εξουσία ανήκει σε ένα δικτάτορα, οι γυναίκες είναι ανοργασμικές και οι άντρες ανίκανοι (ή καλυτερα σχεδόν όλοι, εκτός από τους Ιταλούς..”Right! I knew that there was something inside that pasta”!!!). Και ο Woody Allen στρατολογείται από την Αντίσταση για να απαλλάξει τον κόσμο από το δικτάτορα! Κατά την άποψη μου από τις καλύτερες κωμωδίες του, η οποία μάλιστα είναι φανερά επηρεασμένη από το βωβό κινηματογράφο. Σε πολλές σκηνές ο Allen δε μιλά..Απλώς κινείται…Και αυτό αρκεί!

Η δεύτερη ταινία ήταν το “Manhattan murder mystery“. Ρεσιτάλ κατά την άποψη μου από την Diane Keaton, η οποία υποπτεύεται το γείτονα της για το φόνο της συζύγου του. Ο άντρας της (Woody Allen) αρνείται στην αρχή να λάβει μέρος στο κυνήγι, καθώς τη θεωρεί υπερβολική, αλλά βασικά γιατί φοβάται. Μέχρι που συνηδειτοποιεί ότι κινδυνεύει να τη χάσει…Πολύ καλή ταινία που προσφέρει γέλιο…

Και για όσους ασχολούνται με τα χαρτιά (τι να κάνουμε, τα έχει αυτά η αρρώστια!) :

Ο Woody Allen προσπαθεί να μάθει πόκερ, στο οποίο κάθε φορά που παίζει χάνει. (Μόνο και μόνο ο τρόπος που κρατάει τα χαρτιά στα χέρια του και πως τα κοιτάει προσφέρει άφθονο γέλιο!) Τον ρωτάνε λοιπόν πόσα φύλλα θα κάνει αλλαγή.

W.A. : I ‘ll have four cards please
A.H. : Cruisin’ for a bruisin’
W.A. : What are you talking about?? Inside and outside straight…