Karaflos Metanastis

Άντε να δούμε… Δεύτερη μέρα χωρίς internet στο σπίτι. Κάτι μου λέει ότι θα πάρει καμιά εβδομάδα ακόμη για να με συνδέσουν. Ας όψεται η καινούρια γραμμή στο 1Mbps για 10 λίρες το μήνα!Πάλι σήμερα 11 ώρες στο γραφείο, μπας και τελειώσει κάποια στιγμή αυτό το debugging. Άντε να δούμε…

Μόλις έβγαλε λίγο ήλιο. Από το πρωί έβρεχε καταρρακτωδώς και φύσαγε πολύ. Και όμως μου άρεσε! Ρε γαμώτο λες να μεταλλάσομαι σε Mancunian [*]; Αυτό δε θα το αντέξω!

20 μέρες και σήμερα μέχρι τις 14 Σεπτέμβρη και μετά 3 μήνες για τα Χριστούγεννα. Άντε να δούμε…

[*]Mancunians λέγονται αυτοί που κατάγονται από το Manchester.

Υπάρχουν μερικά πράγματα στη ζωή που σου δημιουργούν μεγάλες απορίες. Από το γνωστό “να ζεί κανείς ή να μη ζεί” μέχρι το “γιατί συνήθως οι γυναίκες χρειάζονται τριπλάσιο τουλάχιστον χρόνο να ετοιμαστούν για μια απλή έξοδο σε σχέση με τους άντρες[*];” Ερωτήματα που ως γνωστόν ποτέ δε βρίσκουν απάντηση και βασανίζουν χιλιάδες…Εμένα πάλι με βασανίζει ανάλογο ερώτημα, λίγο πιο απλό και τεχνικής φύσης. Ασχολούμαι με τον προγραμματισμό κοντά μια δεκαετία. Από την πρώτη φορά που ξεκίνησα θυμάμαι τον πατέρα μου να γελάει και να μου λέει “δεν υπάρχει σχεδόν καμιά περίπτωση το πρώτο compile που θα κάνεις να μη βρει λάθη. Όλο και κάτι θα σου έχει ξεφύγει στη σύνταξη. Και όταν κάνεις τελικά compile δεν υπάρχει περίπτωση να τρέξει το πρόγραμμα σωστά με την πρώτη!” Χα, τι μπορεί να ξέρει αυτός, ερασιτέχνης προγραμματιστής; Γέλασα, σίγουρος πως δεν θα ισχύσει το ίδιο και για εμένα.

Δέκα χρόνια αργότερα, μετά από άπειρες γραμμές κώδικα γραμμένες σε διαφορετικές γλώσσες. Κολλημένος εδώ και 6 μήνες με την ανάπτυξη ενός simulator σε Java. Προφανώς, το project περιέχει χιλιάδες γραμμές κώδικα. Ευτυχώς το Netbeans ανγνωρίζει συντακτικά λάθη, οπότε συνήθως το compile γίνεται επιτυχώς με την πρώτη! Και έρχεται η ώρα της αλήθειας. Ξεκινάς το τρέξιμο…

Και εκεί που όλα βαίνουν καλώς και έχεις ένα χαμόγελο του στυλ “μάγεψα πάλι ο κερατάς”, ξαφνικά το πρόγραμμα τρελαίνεται! Και αρχίζει να κάνει τα δικά του! Πράγματα που εσύ δεν τους είπες ποτέ! Οι εντολές που του έδωσες ήταν ξεκάθαρες! Το κωλομηχάνημα απόκτησε συνείδηση και το κάνει επίτηδες για να δοκιμάσει τις αντοχές σου, για να σε εκδικηθεί για τον καφέ που χύθηκε προχτές στο πληκτρολόγιο…

Και ξεκινάς το adventure του debugging. OK, σε ένα τόσο μεγάλο project θα βρεις και λάθη σχεδιασμού, θα συνηδειτοποιήσεις ότι αυτό που ήθελες να κάνεις δεν είναι εφικτό με αυτό τον τρόπο γιατί καταστρέφει κάτι άλλο κτλ. Αλλά η μεγάλη η απορία είναι άλλη.

Γιατί 7 φορές στις 10 το λάθος που παραλίγο να σου προκαλέσει εγκεφαλικό οφείλεται σε ένα απλό if clause στο οποίο σαν μαλάκας αντί να βάλεις || έβαλες &&; Και δεν αποτελεί δικαιολογία το ότι εκείνη την ώρα σκεφτόσουν την παραλία που θα ήθελες να βρίσκεσαι. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνεις αυτό το λάθος! Έχουν περάσει 10 χρόνια και ακόμα το κάνεις! Και γιατί χαμογελάς και αισθάνεσαι περήφανος που το βρήκες το λάθος και το διόρθωσες; Μαλάκας θα έπρεπε να αισθάνεσαι…

Ά ρε πατέρα….
Άντε να δούμε για πόσα χρόνια ακόμα…

[*] Με την κατηγορία των metrosexuals που μου θύμισε κάποιος δεν ασχολούμαι καθότι δεν έχω γνωρίσει προσωπικά κάποιον εκπρόσωπο της…

“As soon as you’re born they make you feel small
By giving you no time instead of it all
Till the pain is so big you feel nothing at all
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be They hurt you at home and they hit you at school
They hate you if you’re clever and they despise a fool
Till you’re so fucking crazy you can’t follow their rules
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

When they’ve tortured and scared you for twenty odd years
Then they expect you to pick a career
When you can’t really function you’re so full of fear
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you’re so clever and class less and free
But you’re still fucking peasants as far as I can see
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

There’s room at the top they are telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill
A working class hero is something to be
A working class hero is something to be
If you want to be a hero well just follow me
If you want to be a hero well just follow me”

“Κοιτάς μακριά μα δεν μου λες τι βλέπεις
μιλάς σωστά μα δεν μου λες τι ξέρεις
έτσι κι εγώ δεν θα σου πω ποτέ μου
πως πάντα θα σε αγαπώΚι αναζητώ στα λυπηρά τραγούδια
μα δεν μπορώ να βρω άλλα καινούρια
τι ήταν κι αυτό το ξαφνικό Θεέ μου
πήρα μονόδρομο ακριβό

Και κάνω ευχές σαν πέφτουνε τα αστέρια
μα εσύ δεν θες να ‘ρθεις τα καλοκαίρια
σβήσε κι αυτό το όνειρο χαμένο
κουράστηκα να νοσταλγώ “

Για το δυστύχημα με το αεροπλάνο τί να πεις;Αν όντως το αεροπλάνο είχε πρόβλημα αλλά το αφήναν να εκτελεί δρομολόγια, είμαστε για μια ακόμα φορά θεατές του ίδιου έργου…

Και δυστυχώς αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά πως η μαλακία που δέρνει ορισμένους δεν έχει όρια. Είναι ανίκητη…