Εικόνα από το παράθυρο :
Δελτίο καιρού : Στην Αττική η θερμοκρασία είναι 34 C.
Ραδιόφωνο :
Σουρεαλισμός σε όλο του το μεγαλείο…
Μερικοί μου φαίνεται έχουν ξεφύγει τελείως!
Τσέκαρε αυτό το post, το οποίο τόλμησε (αν είναι ποτέ δυνατόν!) να κάνει κριτική στην αισθητική του site αυτής της εταιρίας!
Και μην πει κανείς τίποτα κακό για το template μου γιατί θα το πώ στο μπαμπά μου και στον μεγάλο μου ξάδερφο που έχει κάτι “καλές” παρέες και θα τρέχετε να κρυφτείτε!
Άντε…Κωλόπαιδα…
Όπως κάθε τουρίστας που σέβεται τον εαυτό του επισκεφτήκαμε και το Βατικανό. Πριν ξεκινήσουμε λέω στον κολλητό:
Από μπαίνουν ρε παιδιά; Ξέρεις πρέπει να πάτε από τη δεξιά μεριά να περάσατε από έλεγχο. Όταν λέμε έλεγχο εννοούμε ότι έχουν από αυτά τα μηχανήματα που έχουν και στα αεροδρόμια για να μας σκανάρουν. Βέβαια δούλευαν μόνο τα τέσσερα με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια μικρή ουρά…
Tη στιγμή που λέω “τα κατάφερα”, ένας κουσταμαρισμένος μαύρος κύριος απλώνει το χέρι και με σταματάει.
–Your trousers are very short sir. You can’t go in!!!
Καλά ρε, πλάκα μου κάνεις; Αφού το αγοράκι στην ταμπέλα φόραγε κοντό παντελόνι! Ναι αλλά ήταν κάτω από το γόνατο! Καταρχάς στην ταμπέλα δε ξεχωρίζεις το γόνατο στη ζωγραφιά! Κατά δεύτερον μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος τι κακό και ασεβές έχει ένα γόνατο σε σχέση ας πούμε με τη γάμπα;
Χωρίς κουβέντα μας βάζει να πάμε να πάρουμε κάτι να βάλουμε από πάνω μας. Όπου είχε βέβαια και άλλη μια τεράστια ουρά. Εκεί έκανε το λάθος να γυρίσει την πλάτη. Μέχρι να ξαναγυρίσει εμείς είχαμε εξαφανιστεί και είχαμε σχεδόν φτάσει στην εκκλησία.
Η εκκλησία είναι εντυπωσιακή (ακόμα και για μένα που δεν μπορώ να πω ότι με συγκινούν ιδιαίτερα) [*]. Έχει και free tours. Τα οποία είναι free για την εκκλησία, αλλά άμα θες να πας μαζί τους στο μουσείο στοιχίζουν 20 ευρώ για φοιτητές (αλλιώς 30). Και πλέον το έχουν αλλάξει το σύστημα. Βλέπεις για να επισκεφτείς τη Cappela Sistina πρέπει να περάσεις υποχρεωτικά από το μουσείο, το οποίο βέβαια έχει και είσοδο! Αμ πώς! Μεγάλη μπίζνα ο Θεός…
Εμείς βέβαια είχαμε πάει κυρίως για τις τοιχογραφίες στη Capella Sistina. Οπότε πήραμε την ανηφόρα και ανεβήκαμε στο μουσείο (χωρίς βέβαια τα tours). Αφού περάσαμε από όλα τα δωμάτια του Μουσείου (όπου έχει και πάρα πολλούς γνωστούς πίνακες όπως την “Ακαδημία των Αθηνών” του Ραφαέλ) καταλήξαμε στο στόχο μας. Και πραγματικά άξιζε…
Από εκεί είχε δύο εξόδους, μια αριστερά για το κοινό και μια δεξιά για τα groups με ξεναγό. Εμείς παρά το ότι δεν είχαμε ξεναγό βγήκαμε από δεξιά χωρίς να μας σταματήσει κανείς. Και που έβγαινες από εκεί; Μα ακριβώς μετά τα μηχανήματα που δημιουργούσαν όλη την ουρά στην πλατεία του Αγίου Πέτρου! Για αυτό όποιος πάει μην κάνει τη μαλακία και πάει πρώτα στην εκκλησία! Στο μουσείο ο έλεγχος είναι γρήγορος μιας και δεν έχει πολύ κόσμο… (Άντε ούτε στους καλύτερους οδηγούς δεν τα βρίσκεις αυτά τα κόλπα! Υπάρχει και ένα αντίστοιχο για το Colosseum αλλά αυτό άλλη φορά!)
[*] Φαίνεται ότι δεν είμαι ο μοναδικός που δε συγκινείται εύκολα από τις εκκλησίες. Εκεί μέσα συναντήσαμε μια οικογένεια Γιαπωνέζων που είχαν εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι ο γιος τους (5-6 χρονών) τσούλαγε το αυτοκινητάκι του πάνω στο μωσαΐκό της εκκλησίας και το αποθανάτιζαν και σε video! Τι Michelangelo και Raphael μου λες εσύ…
Μιλάμε για τη μέγιστη ΠΑΤΑΤΑ! Με διαφορά η χειρότερη ταινία που έχω δει τα τελευταία χρόνια! Δεν ξέρω για τι να την πρωτοκράξω… Σενάριο; Ηθοποία; Σκηνοθεσία;
Τσάμπα έχασα δύο ώρες από το διάβασμα. Και δεν τελειώσα και το post για την Ιταλία… Ακόμα δυσκολεύομαι να πιστέψω τη μαλακία που είδαμε…
Άφιξη στο ξενοδοχείο. Αλλαγή ενδυμασίας από English style (μπουφάν, μακρύ παντελόνι) σε Μεσογειακό style. Wow!!! Βερμούδα, κοντομάνικο, γυαλιά ηλίου και ο ήλιος να με καίει μετά από δύο χρόνια…Ένοιωθα ότι πετούσα προς τον παράδεισο…
Και αρχίζουμε τις βόλτες…Και πλέον είμαι σίγουρος ότι βρίσκομαι στον παράδεισο!!!Γυναίκες…Πανέμορφες γυναίκες…Έχοντας δει και τις ξανθές και κάτασπρες Αγγλίδες με τα γαλαζοπράσινα μάτια έχω πια κατασταλάξει. Οι πιο ωραίες γυναίκες είναι από Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία. Και μη μου πεί κανείς για τη Κλώντια ή τη Heidi γιατί εγώ προτιμώ τη Μόνικα. Γούστα είναι αυτά τι να κάνουμε…
Για τους Ιταλούς δεν μπορώ να εκφέρω άποψη. Αυτό που μας έκανε όμως τρομακτική εντύπωση ήταν το ΚΑΜΑΚΙ. Αν κάποιος δεν το έχει ζήσει από κοντά δεν μπορεί να καταλάβει τι εννοώ. Μιλάμε ότι όλοι την “πέφτανε” σε ότι θηλυκό κυκλοφορούσε δίπλα τους. Το τι γέλια κάναμε, ιδίως με το τι λέγανε στις τουρίστριες δεν λέγεται. Να σημειώσω πως η πλειοψηφία δεν μιλάνε αγγλικά. Ένοιωθα ότι βρίσκομαι σε ταινία του Ψάλτη!
Επανέρχομαι… Και με φωτογραφίες για να ικανοποιήσω κάποιους απαιτητικούς αναγνώστες (ψωνάρα!!!) 