Karaflos Metanastis

Μετά από πολύ καιρό, αποφασίζεις να κάνεις ένα τσιγάρο. Ψωνίζεις ένα μικρό καπνό και για κάποιο μυστήριο λόγο δεν παίρνεις χαρτάκια και αναπτήρα, σίγουρος πως στο πάνω συρτάρι δεξιά από το γραφείο έχεις παραχώσει όλα τα απαραίτητα σύνεργα. Τα οποία περίσσεψαν από την τελευταία φορά (κάμποσους μήνες πριν) που τα χρησιμοποίησες.

Φτάνεις σπίτι, ανοίγεις το συρτάρι. Χα! Να ο αναπτήρας! Φωτογραφίες, μπαταρίες, γυαλιά, λουκέτα, κλειδιά, συνδετήρες, συρραπτικό, δρομολόγια τρένων και λεωφορείων, χαρτάκια πουθενά. Ψύχραιμα, κατεβαίνεις στο κάτω συρτάρι. Καλώδια, CDs, φωτογραφική μηχανή, άλλα καλώδια κι άλλες μπαταρίες (τις οποίες βέβαια δε βρίσκω ποτέ όταν χρειάζομαι). Πανικός. Τρίτο και τελευταίο συρτάρι. Λογαριασμοί, ακουστικά και χαρτάκια!

Ευτυχία…Στρίβεις το τσιγάρο σου, ανάβεις (είδες που ο αναπτήρας αντέχει ακόμα;) και απολαμβάνεις τη γλυκιά ζάλη που σε πιάνει, καθώς έχει περάσει καιρός από την προηγούμενη φορά…

Οχτώ τζούρες αργότερα βρίζεις θεούς και δαίμονες, καθώς το χαρτάκι έχει αρχίσει να ξεκολλάει και αναγκάζεσαι να το συγκρατείς να μην ανοίξει! Βέβαια όλα τα χαρτάκια έχουν το ίδιο πρόβλημα και το μαγαζί έχει κλείσει. Και δεν τα πήρες πριν για 15 ολόκληρες πένες γαμώ τη τσιγγουνιά μου!

Ένα ποτήρι Dalwhinnie 15άρι (αγορασμένο στη Royal Mile) και ένα τσιγάρο (από τα κομμένα). Μια φωνή λέει “για το καλό”. Μπα, μάλλον για το γαμώτο. Χαμηλώνω το ραδιόφωνο να μην ακούω το Χατζηγιάννη να δηλώνει με πυγμή “Μη με ονειρευτείς”.

Ο Γενάρης τα τελευταία χρόνια έχει αγορευτεί σε μισητό μήνα. Οι διακοπές που τελειώνουν πάντα πιο γρήγορα από ότι θες. Η όλο και πιο δύσκολη προσαρμογή πάλι στη δουλειά. Τα “new year’s resolutions”, τα οποία ήδη έχεις ξεγράψει από τις πρώτες 15 μέρες του μήνα. Καλά δεν πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη μαλακία από τα resolutions αυτά. Λες και πρέπει να αλλάξει ο χρόνος για να αλλάξεις αυτά που δε γουστάρεις στη ζωή σου! Σα να λέμε “δίαιτα από Δευτέρα…”.

Τελευταία τζούρα. Μπήκε και ο Φλεβάρης. Τα resolutions για πτυχία, δουλειά, template, βιβλία, posts, ταξίδια, ταινίες άλλη φορά. Κρατώ μόνο ένα. Αύριο για μπύρες! Α, και του χρόνου σε άλλη πόλη!

Η Ινδή του μπροστινού γραφείου κουβαλά τις τελευταίες μέρες μαζί της το mp3 player. Φοράει τα ακουστικά και παίζει με τη Matlab. Από χτες όμως πρέπει να ακούει συνέχεια το ίδιο τραγούδι και μάλιστα αρκετά δυνατά. Βλέπεις, δε συνειδητοποιεί ότι μουρμουρίζει τόσο δυνατά ώστε να την ακούω.

Δεν ξέρω αν φταίει το χτεσινό ξενύχτι, αλλά εδώ και μισή ώρα μου ακούγεται σαν τη Βουγιουκλάκη να μουρμουρίζει “Έχω ένα μυστικό…”. Α ρε γιαγιά, από ότι φαίνεται μου έχεις δημιουργήσει τρελά τραύματα με εκείνες τις ταινίες!

Πάω για meeting.”…άστο το καμουτσίκι απ’ το χέρι…”

Μόλις τέλειωσα τη βαθμολόγηση γραπτών εργαστηρίου πρώτου εξαμήνου… Εφιάλτης! Προτείνω το χτύπημα tatoo σε κάθε πρωτοετή φοιτητή με το γνωστό και απείρως σημαντικό R.T.F.M. !!! Καλά, το “αν δεν ξέρεις κάτι, δεν είναι ντροπή να ρωτήσεις κάποιον που ξέρει”, πολλοί δεν το έχουν εμπεδώσει ακόμα και σε μεγαλύτερη ηλικία, οπότε δεν έχω απαιτήσεις…

Τουλάχιστον βρήκα το κόλπο για την οθόνη στο FC6. Προσθέτεις Option “IgnoreEDID” στο xorg.conf και μπορείς πλέον να ρυθμίζεις τη συχνότητα της οθόνης. Να ήταν τόσο εύκολο και για συχνότητες άλλων φαινομένων θα ήταν ωραία!

Δυστυχώς οι κακές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα. Κάποιο βράδυ (συνήθως μοναχικό) ξανακάνεις το λάθος. Άλλωστε ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος. Έστω από περιέργεια.

Πάντως τα υποψήφια και αθώα θύματα ακόμα τριγυρνούν και σε ψάχνουν. Αυτό δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό του επιτυχημένου κυνηγού; Πρώτα πέφτουν θύμα της γοητείας και μετά θυσιάζονται αυτοβούλως!

Anyway, το μήνυμα είναι το εξής:  Θα σε πετύχουμε ποτέ στο τηλέφωνο ή σχεδιάζεις καμιά καινούρια πλεκτάνη πάλι;;;

50 μέρες μετά. Πώς πέρασε έτσι ο καιρός; Μήπως θα είχε νόημα να μετράς τις ώρες και που τις αφιερώνεις; Δουλειά, ξενύχτια, ποτά, ξενύχτια. Εργαστήρια, σινεμά, κώδικας, internet, DVDs. Φίλοι, γνωστοί, φίλοι, βόλτα, στο τηλέφωνο… Άστο ούτε έτσι συμφέρει. Το θέμα είναι ότι περνάει…

3 μέρες ακόμα για να πάρω το αεροπλάνο. Γαμώ το κερατό μου δεν περνούν με τίποτα οι μέρες!!!

At first the “enlightened” minds of the members of the greek parliament came up with the idea to ban even computer games in an attempt to deal with electronic gambling (we are talking of course about “illegal” gambling in contrast to “legal” gambling, which is organised and run by the state itself!). Of course we laughed at them as did the rest of the world, as everyone outside Greece was making fun of the ignorance of Greek politicians who blissfully live in a technological Middle Age.

Fortunately after the fuss no one faced any problems (from what I know at least) and a couple of weeks ago I read that the goverment is ready to withdraw that stupid ban. Oh what a joy!!! People are coming to their senses at last!

Or so I thought. Yesterday we found out that the administrator of an RSS aggregating service (http://blogme.gr) got arrested and jailed after being sued for linking a blog with allegedly offending content…WTF??? How stupid can someone be to sue the administrator of such a site? And more important, how ignorant, uneducated and stupid are the people who actually ordered the arrest of that person?

I really wonder how this is going to end…

For more details check these : [1] , [2]